Je eigen krant maken!



2/3

Druk je krant af en deel hem uit!


3

Stuur je krant door naar anderen


4/5

Het weer
Zon en wolken
Temp: 22 C°
Wind: N3
19 oktober 1945 / Cleveveen uitgeverij

fam. Benninga niet terug

De familie Benninga is na de Tweede Wereldoorlog nog niet teruggekeerd. De familie die sinds 1943 is gevonden door de SS en meegenomen is. komt waarschijnlijk niet meer terug.
.
WARFFUM - in 1943, augustus om precies te zijn. is de Joodse familie Benninga meegenomen door de SS. in de ochtend om 7 uur hoorde een buurvrouw geschreeuw, ze keek naar buiten en zag een verdacht busje.
Dat busje moest wel van de SS zijn. op de kenteken. waren de eerste letters K.W. dat zou vast hebben gestaan voor kamp Westerbork. Ze zag de familie Benninga in het busje stappen en nooit weer terug keren. Het gaat hier om :
de heer M. Benninga, Mevrouw J. Benninga-van Dam, en de kinderen:
Kaatje en Philip beide van achternaam Benninga. het hele dorp was in shock. a helemaal omdat er ook meerdere Joden in Warffum wonen. Zou er met hun hetzelfde gebeuren? we konden niet echt iets doen behalve in het verzet maar niemand uit durfde dat.
De jongste zoon Philippus Benninga, was geboren op 11 februari 1932. geboren een jongetje van 11 jaar was het dus maar. Woonde met zijn oudere zus, vader en moeder. aan de Torenstraat 13. het enige wat bekent is dat Vader Benninga aan veehandel deed, en soms in strijd met de Duitsers handel deed. heel veel meer zijn we niet te weten gekomen over de familie Benninga. We zijn langs de buren gegaan, en het enige wat zij zeiden was dat het hele aardige en sociale mensen waren. voor de rest kregen we niet zo veel informatie tot we Torenstraat 9 bezochten.
Meneer Benninga getrouwd met mevrouw Benninga- van Dam was een slimme maar ook sluwe handelaar. hij handelde in vee. hij wist je altijd de volle prijs ervoor betalen. aangezien het oorlog was en iedereen honger had . Hij had altijd voordeel. maar de Duitsers die vonden het niet goed wat hij deed dus deed Meneer Benninga dat ook in het geheim. Waarschijnlijk is er iemand geweest een verrader die dit heeft gemeld aan de Duitsers waardoor zijn hele gezin werd meegenomen. als straf voor zijn daden die niet eens slecht waren. voor de rest was
Meneer Benninga een prima man, een sociaal man deed veel voor Warffum. Onderduiken had geen zin, volgens Meneer Benninga. ''Hij en zijn gezin werden toch wel gevonden." Als ze je dan hadden gepakt was je nog verder van huis want onderduiken was ten strengste verboden. Maar ieder jaar komt de buurt bijeen om alle slachtoffers uit Warffum te herdenken. iedere 17 augustus van Het jaar. Maar op die datum is de Familie Benninga meegenomen, maar dan herdenken we ook de andere Warffumer slachtoffers.

overlevende kamp Auschwitz

door Mijn Naam
Leny Boeken-Velleman is een vrouw die als Jood de oorlog heeft overleeft. Ze heeft vele onderduikadressen gehad en toch door iemand is verraden. Toen ze waren verraden door Meerman, blijk later dat hij het was, kwam er een truck van het Duitse leger. Tante Ko degene bij wie ze onderduikten deed open en de Duisters zeiden:?Schnell! Sachen packen. Im koffer. Auch Schmuck. Schnell! Schnell! De buren, familie De Hoed, hadden ook gehoord dat ze bij ons naar binnen waren gegaan en deden net alsof er niks aan de hand was bij hen en deden alsof ze sliepen toen de Duitsers later op de dag bij hen kwamen. De onderduikers daar zijn in het brede dakgoot aan de achterkant van het huis gaan zitten en zijn daardoor zijn ze niet gepakt door de Duitsers. Leny werd meegenomen door de Duitsers en ging al snel op transport, maar ze wisten niet waar naar toe. Toen kwamen ze aan in een plaats genaamd Westerbork, ze moesten zich direct registreren. Ze moesten weten wie ja was, waar je vandaan kwam, ze wilde ook weten of je geld of juwelen bij je had.
.
Ook schreven ze op of je had ondergedoken, ik had ondergedoken en dat was het strengst verboden en daarom kwam ik in een strafbarak terecht. Ik werd niet mishandeld, maar moet omdat ik in een straf barak zat heel veel werken en ik kreeg weinig te eten. Veel slaap kregen we ook niet. Na een lange tijd motsen we weer op transport naar kamp Auschwitz, waar veel Joden zijn vermoord en daarna naar Katzau in Tsjecho-Slowakije en we werden daar bevrijdt door de soldaten van het Russische leger.
Toen ik met de trein weer naar huis werd gebracht, kreeg ik op het station in Amsterdam te horen dat ik de enige van de familie was die het had overleeft. Leny verteld 5 tot 6 keer per jaar over de tweede wereld oorlog. 1 keer per jaar bij Westerbork en de andere keren. verteld ze op scholen om de jeugd er bewust van te maken dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. dat zijn ze nu ook wel maar Leny wil niet dat dit onbegrijpelijke stuk in de geschiedenis vergeten wordt.

Westerbork vrij door Canadezen.

door Mijn Naam
We hoorden schoten over en weer en wij zaten maar gevangen in dat kamp: kamp Westerbork. We waren voor ons gevoel wel veilig maar toch weer niet. stel je voor ze gooien een bom hier. maar nee de Canadezen kwamen eraan om ons te bevrijden we zaten met nog zo'n 1000 mensen in het kamp onze stemming was enorm bevredigend iedereen kon van vreugde niet op. we waren vrij eindelijk vrij.

Mijn vader ging bij de NSB

door Mijn Naam
Wij woonden in Helmond. Ik was 18 jaar toen de oorlog uitbrak en ik werkte in levensmiddelenzaak De Gruyter, ook in Helmond. Mijn oudste broer zat bij de marine en toen de vloot naar Engeland vertrok ging hij mee. Dat hoorden wij overigens pas veel later, oktober 1940 kregen we bericht van het Rode Kruis dat hij daar zat. Later in de oorlog ging mijn vader bij de NSB. Ik vond het vreselijk. Hij had geen werk en dan ga je gekke dingen doen. Ik wil vooropstellen dat hij nooit iets heeft gedaan wat niet mag. Hij was een goede man, eerlijk waar. Toch werd ik erop aangekeken. Ik weet nog dat er keer een groepje dames in de winkel was. Een van hen zei tegen de anderen: ?ssst, die is van een NSB?er, wees voorzichtig met wat je zegt??. Ik stond toen echt te bibberen en ik voelde me klein worden maar ik kon er toch ook niks aan doen? Mijn broer die in Engeland zat wilde al helemaal niets van onze vader weten toen hij terugkwam.?