Paddestoel

Varens

De Paardenstaart

Het weer
Zon en wolken
Temp: 22 C¬į
Wind: N3
WOENSDAG 11 BOVEMBER 2009/ GEMAAKT DOOR GABRIELLA EN RENATA 2DE

SPORENPLANTEN

sporenplantenzijn bloemloos.
sporenplanten vermeerderen zichzelf niet door bevruchting of door zaden.
door Mijn Naam
Het bruine stof aan de onderzijde van varenbladeren lijkt voor de onervaren kamerplantbezitter nog wel eens op een teken van ziekte. Het zijn echter de sporen, die bij varens, varenachtigen en mossen essentieel zijn voor de verspreiding

Veenmos is een sporenplant. Sporenplanten behoren tot de oudste landplanten op aarde. De onderkant van de plant sterft steeds af, terwijl de bovenkant blijft doorgroeien. Hierdoor ontstaat na verloop van tijd een dikke laag dood plantmateriaal dat veen wordt genoemd. Veenmos groeit in dikke kussens, bij voorkeur in natte gebieden.
Daar vormt het zogenaamd laagveen. Een veenkussen werkt echter als een spons die regenwater vasthoud. Veenmos kan daardoor ook boven de grondwaterspiegel groeien. Het wordt dan hoogveen genoemd. Vanaf het Vroeg-Holoceen zijn zo in Nederland zeer uitgestrekte laag- en hoogveengebieden ontstaan. Tegenwoordig is daar niet veel meer van over. Vanaf de middeleeuwen werd het veen namelijk afgegraven om als brandstof te dienen.


Elandgeweimos
groeit op schrale zandgronden. Het loof is grijs tot grijsgroen van kleur.Als je erover loopt, knappert het zo lekker onder je voeten. Het is een korstmos, dat veel gebruikt wordt in bloemstukjes. Het behoort tot de lievelingskost van rendieren. In het arctische klimaat komt het mos vrij veel voor. Een typisch korstmos voor min of meer vochtige en licht beschaduwde plaatsen in bossen. Het is een indicator van een schoon milieu.
Kussentjesmos (Leucobryum glaucum) is een bladmos en kan tot vier centimeter hoog worden. In Engeland kent men het onder de naam 'white fork moss'. De naaldvormige bladen worden witgelig in tijden van droogte. Normaal zijn de bladen grijsgroen. De kussens kunnen gemakkelijk losraken van de grond. Naarmate het mos ouder wordt, sterft het centrum af.
Steenkorstmos is schitterend van kleur
Dit mos groeit op vochtige bosgrond en vochtige veengronden of in gebieden met een hoge luchtvochtigheid.

De Paddestoel

door Mijn Naam
De romeinen vereerden de paddestoelen. In Midden en Zuid-Amerika bestaan er eeuwenoude rituelen, waarin hallucinogene paddestoelen worden genuttigd door de plaatselijke genezers of genezeressen. In Nederland was de paddestoel vooral in de middeleeuwen een stuk minder populair. Paddestoelen werden als geheimzinnig beschouwd, omdat ze ogenschijnlijk 's nachts verschenen en geen voedsel nodig hadden. De mysterieuze cirkels waarin de paddestoelen soms groeiden werden gezien als plaatsen waar heksen hun rituelen uitvoerden, vandaar ook de naam heksenkringen. Heksenkring krijgt vertaald naar het Engels echter een stuk positievere betekenis, het Engelse fairy-ring (feeën-kring) komt voort uit een eeuwenoude folklore. Men geloofde dat de paddestoelen de voetstappen van in een kring dansende feeën volgde. Tegenwoordig vinden we alleen nog in allerlei sprookjes en mythen, de sporen van hoe wij vroeger over paddestoelen dachten.
Dit is de kop voor de foto hieronder
Op dit moment wordt de paddestoel en dan vooral de champignon gezien als een zeer smakelijk ingrediënt in allerlei recepten. Veel andere soorten eetbare paddestoelen zijn nog relatief onbekend in de Nederlandse keuken. De chapmignon werd in 1651 in de omgeving van Parijs voor het eerst op tamelijk grote schaal geteeld door het begieten van afval van de meloenenteelt met waswater van rijpe champignons. Sindsdien ontdekte men steeds betere en effectievere methodes om champignons te kweken.

Tegenwoordig zijn er grote bovengrondse kweekerijen, waarin het proces van inbrengen en verwijderen van champignoncompost volledig is gemechaniseerd. Pas de laatste 15 jaar worden ook andere paddestoelen- soorten op grote schaal gekweekt in Nederland. Het gaat hierbij vooral om de oesterzwam.

Varens

door Mijn Naam
Het vermeerderen van varens uit sporen is niet zo eenvoudig als je zou denken. Aan de onderkant van het blad zitten sporenhoopjes, die door een dekvliesje worden beschermd. Wanneer de sporen 'rijp' zijn, springt het sporendoosje open en nestelen de sporen zich in geschikte grond. Daarna groeit er eerst een voorkiem (prothallium), waarop de eigenlijke voortplantingsorganen groeien. Ze wortelen als zich geschikte omstandigheden voordoen. Veel sporen wil nog niet zeggen veel nakomelingen. Ook zijn er varens, zoals de streepvaren (Asplenium bulbiferum) en de stekelvaren (Polystichum), die op de bladen broedbollen vormen.

De Paardenstaart

door Mijn Naam

We bedoelen niet die in je haar of van het paard. Nee, het is een echte plant. Wel een beetje rare: hij heeft geen blaadjes, maar een soort naalden. Een paardenstaart heeft alleen maar stengels en sporen. Hij is ook heel stijf. Een paardenstaart kan ongeveer 1 meter hoog worden. Vroeger werden ze zo hoog als bomen! Dat was in de tijd van de dinosauriërs. Heel erg lang geleden dus. Als je zo´n gekke plant ziet, zie je dus een plant die er ook was in de tijd van de dinosauriërs! Leuk is dat! Een hele bekende paardenstaart is heermoes. Dat groeit vaak langs de sloot en soms in de tuin